شکستگی لگن یک شکستگی جدی در افراد مسن می باشد. بیشتر شکستگی های لگن در افراد بزرگ تر از ۶۵ سال رخ می دهد و خطرات آن بعد از سن ۸۰ سالگی بیشتر می گردد.

ینایی ضعیف و عدم حفظ تعادل بدن باعث می شوند افراد مسن بیشتر زمین بخورند و بیشتر دچار شکستگی استخوان گردند.

علل شکستگی لگن

– تصادفات رانندگی

– افتادن از بلندی

– در افرد دارای استخوان های ضعیف، شکستگی لگن در اثر ایستادن بر روی یک پا و یا چرخیدن پا رخ می دهد.

عوامل خطر شکستگی لگن

سن: با بالا رفتن سن، تراکم استخوان و توده عضلانی کاهش می یابند. افراد مسن ممکن است دارای مشکلات بینایی و عدم تعادل بدن باشند.

جنس: استخوان ها در زنان نسبت به مردان، زودتر پوک می شوند. کاهش هورمون استروژن که در هنگام یائسگی رخ می دهد، کاهش توده استخوانی و شکستگی لگن را بیشتر می کند. به هر حال، مردان نیز دارای کاهش تراکم استخوانی و شکستگی لگن می گردند.

بیماری های مزمن: پوکی استخوان یکی از مهم ترین عوامل خطر شکستگی لگن می باشد، اما سایر بیماری ها نیز ممکن است باعث شکنندگی استخوان گردند. این بیماری ها عبارتند از: اختلالات غدد درون ریز مثل پرکاری تیروئید، و اختلالات روده ای که باعث کاهش جذب ویتامین D و کلسیم می شود.
اگر داروهای کورتونی به مدت طولانی استفاده شوند، می توانند استخوان ها را پوک کنند و به آسانی بشکنند

مشکلات تغذیه ای: اگر در دوران جوانی به مقدار کافی از غذاهای حاوی کلسیم و ویتامین D استفاده نکنید، باعث کاهش توده استخوانی و افزایش خطر شکستگی استخوانی می شود. افراد دارای اختلالات غذاخوردن از قبیل آنورکسیا و بولیمیا می توانند در اثر کمبود مواد مغذی، دچار پوکی استخوان و شکستگی آن گردند.